عکسهای از ؟؟؟

 

خلاقیت مجانی

دیروز تو دفتر نشسته بودم

مشغول تکمیل بایگانی الکترونیکی مدرسه بودم پیش خودم می گفتم اگه این کار برای یک شرکت اقتصادی بود چقدر هزینه می گرفتم

ولی برای آموزش و پرورش ما از مدرسه قبلی به جرم نداشتن خلاقیت به این مدرسه کوچک فرستاده

شدم و فعالیتهای جدید هم فقط نوعی سرگرمی شده و خلاقیت و نو آوری هم از شعار فراتر نرفته است

آره کار جدید انجام دادن ارزشی نداشته و نخواهد داشت چرا؟

چون تکرار در کشور ما زیبا ست

چون سنتی بودن و ساکت ماندن باعث پیشرفت است

چون کاغذ پاره ها و دروغ نوشتن را با قیمت زیاد می خرند و صداقت و واقعیت مفت؟؟؟

 

آیا بعد از سال نو آوری نو آوری و خلاقیت تعطیل می شود

هر سال آموزش و پرورش برنامه هایی برای سال مربوطه دارد که متاسفانه بعد از تمام شدن سال

این برنامه ها به تعطیلی کشانده می شود مثل بخشنامه های سال خلاقیت در صورتی که همه

سطحی نگری بر اصل جریان است و این مسئله را نقطه عطفی و آغازی بر اجرای برنامه های بزرگ

 نمی دانند

امروز برای پیشرفت نیاز به برنامه های بلند مدت داریم نه به برنامه های تبلیغاتی و کوتاه مدت

کارشناسان تعلیم و تربیت برای پیشرفت کشور باید برنامه های نو آوری را در افق ۱۴۰۴ایران بگنجانند

و موانع خلاقیت و نو آوری را در این ۱۶سال از بین ببرند

امروز مدرسه هایی کسل کننده و به دور از هر نوع خلاقیت و با دادن بخشنامه هایی بدون اختیار

و با تمرکز در آموزش و پرورش و با مدیرانی بی سواد و نالایق که اصلا مفهوم خلاقیت و نو اوری را هم درک نمی کنند

امکان ایجاد نو آوری در آموزش و پرورش وجود نخواهد داشت

چند پیشنهاد به علی احمدی

آقای علی احمدی در سال تحصیلی جدید طرحی را به مرحله اجرا گذاشت که متاسفانه به علت تغییرات وسیع قابلیت اجرایی پیدا نکرد من فکر می کنم دلایل شکست این طرح عبارت بودند از

۱-کارشناسانه نبودن طرح

۲- هماهنگ نبودن طرح با قوانین موجود جهت اجرا در سالهای متمادی

۳-این طرح اگر به مجلس شورای اسلامی می رفت و با کار کارشناسی کمیسیون آموزش و پرورش مورد با زنگری مجدد قرار می گرفت در سالهای بعد هم قابلیت اجرا می یافت و با تغییر مدیر طرح به کلی حذف نمی گردید

چند پیشنهاد

۱- آقای وزیر بهتر بود طرح را ریز نموده و با اجرای آزمایشی آن در چند منطقه آموزشی یک الگوی آماده ارائه دهد

۲- آموزش و پرورش فعلی بیش از اندازه سنتی هست و باقی مانده ۷۰سال روش قدیمی گذشته است و تازه متوجه اشتباهات آن شده اند آن هم به دلایل نیازهای جامعه و بیکاری تحصیل کردگان می باشد

۳-آموزش و پرورش فعلی برای تغییر حداقل به ۱۵سال کار و تحقیق نیاز دارد و

۴- باید در طرحی بلند مدت و با کاری تحقیقاتی و با تغییرات مدیریتی لازم و به کار گیری نیروهای خلاق و خوش فکر و حذف نیروهای غیر کار آمد از بدنه مدیریتی آموزش و پرورش با وابستگی به هر نوع جناح سیاسی جلو اتلاف نیرو در این وزارتخانه گرفته شود

۵- جای بسی تاسف است که آموزش و پرورش با داشتن ۳۰هزار نیروی کارشناس ارشد و دکترا به دلایل گوناگون این سرمایه انسانی بلاتکلیف رها شده و گاها و بیشتر جاها بدون استفاده باقی مانده است

نمونه اش استفاده از نیروی فوق لیسانس ودکترا در مدارس روستایی به جای استفاده در بخش تحقیقات و کارشناسی و استفاده از نیروهای ضعیف به صرف هم حزبی بودن و هم فکر بودن با حداقل توانایی در بدنه های کراشناسی در سازمانهای آموزش و پرورش و ادارات  

۶- سنگ بزرگ نشانه نزدن است

آقای وزیر می توانستند این طرح را در یکی دو کار خلاق شروع کنند و بعد از گرفتن پاسخ آنرا در سالهای بعد ادامه دهند

۷-اطلاعات در وزارتخانه آموزش و پرورش دقیق نیست مثلا امروز می گویند تازه متوجه شده ایم بیش از یک میلیون و ۲۵۰هزار کارمند آموزشی و غیر آموزشی در وزارت آموزش  وپرورش داریم در صورتی که قبلا صحبت از یک میلیون کارمند  در این وزارتخانه بود پس با اطلاعات غیر واقعی امکان فعالیت وجود ندارد

سید محسن رضائی