شاید در دید اول من یک منتقد نشان داده شوم ولی عملا اینطور نیست

من هر گز رشد کمی آموزش و پرورش تا بالاترین مقطع دکترا را در کشور ایران زیر سئوال نمی برم

و این رشد کمی را زمینه پرواز کشور به سوی آینده ای بسیار امیدوار می دانم

هر چند اقتصاد دانان رشد اقتصادی و پیشرفت یک کشور را در گرودو عامل می دانند

۱- رشد مالی

۲- رشد نیروی انسانی

در کشور ما با داشتن نفت از نظر مالی می توانیم مقدمه ای بر پیشرفت اقتصادی باشد

ولی چیزی که امروز رشد کشور را می سازد همین نیروی کمی و تعداد زیاد دانش آموز و دانشجو

مخصوصا خانمهای دانشجو می باشند

 از نظر آماری هم ایران از نظر نیروی انسانی چندین برابر کشورهای حاشیه خلیج فارس نیروی انسانی تحصیل کرده دارد

و از خیلی از کشورهای خاورمیانه پیش افتاده است

ولی با این رشد کمی فکر کنم موقع آن رسیده باشد

کمی کیفی تر فکر کنیم و در فکر تحول بنیادی و علمی در آموزش و پرورش کشورمان باشیم

امروز نیروی انسانی داریم باید کیفیت کاری و عملی این نیروی انسانی را به حالت استانداردی

که نیاز فردای ایران را تامین کند باشيم

امروز در ایران تک روشنفکر نداریم امروز ما میلیونها انسان روشنفکر داریم که به راحتی توسط هیچ کشوری قابل استعمار نیستند

امروز ایران سال ۱۳۱۸نیست که از ۶میلیون لیره انفت تنها ۵۰۰هزار لیره آنرا به ایران بدهند ؟

امروز بر عکس خیلی از افراد دیر باور من پیشرفتهای گوناگون علمی را قبول و باور دارم

ولی اگر بتوانیم با عمیق تر کردن آموزش و پرورش از نظر سطح علمی و عملی پیش برویم دیگر

بیکاری در جامعه نخواهیم داشت ؟چون نیروی انسانی کیفی خود می تواند چند شغل ایجاد کند

البته ما از نظر اطلاعات کمی محدودیتها داریم که یکی ضعف شدید ما در زبان انگلیسی می باشد

همین عامل ما را در استفاده از میلیونها امکانات علمی در سایتها اینترنتی محدود می کند و ما قادر به استفاده علمی و بهتر از این سایتهابه صورت عمومی نیستیم

مسئله ای که در کشور ما باید حتما تغییر یابد آموزش بسیار ضعیف زبان انگلیسی می باشد و.....؟