یکی ازعوامل بی هدفی آموزش و پرورش سماجت بر سیستم فعلی ارزشیابی از طرف مدیریتهای سنتی میباشد

وقتی ارزشیابی فقط یک روش را انتخاب میکند و بر سایر راه حلها که در آئین نامه فعلی در نظر گرفته شده توجهی نمی شود

یا وقتی در دوره ابتدایی ارزشیابی توصیفی پیشنهاد می شود و پافشاری همکاران بر باقی ماندن بر شیوه سنتی ادامه روشهای غلط قبلی را باعث می گردد

یا وقتی دبیر را در نوع ارزشیابی آزاد می گذارند ولی سیستم مدیریتهای آموزش و پرورش بر استمرار مسابقاتی به نام علمی و .. تاکید میکنند

و یا وقتی کلاسهای کنکور به جای حذف با علاقه والدین از ابتدایی شروع میگردد و هر هفته یک امتحان بر گزار می شود

و ... همه باعث می گردد که نوع ارزشیابی و ایجاد خلاقیت در آموزش و پرورش به فراموشی سپرده شود

و شیوه غلط حافظه محوری به جای خلاقیت محوری جایگزین شود